"...Mientras, la Comunidad Internacional, sólo interviene para apoderarse de la riqueza de sus materias primas, como los diamantes, la madera y sobre todo el coltán, el mineral llamado el oro del siglo XXI"...
Esta frase de Rafa en su blog “Kabila” me ha hecho refexionar e indagar sobre este mineral : el coltán.
Y lo que encontré, sobre los estragos que hace para que sigamos disfrutando de todos los avances de la tecnologia punta me ha dado escalofrios...
A continuación una Entrevista esclarecedora hecha a Vázquez Figueroa, novelista y periodista, en Rebelión.org.
"Cada kilo de coltán que se extrae les cuesta la vida a dos niños"
...
-El coltán es el petróleo del siglo XXI. ¿Por qué medio mundo pelea por él en ese laboratorio infernal del Congo y en el otro medio asistimos impasibles a la catástrofe?
-Los niños, como en todo devenir de la Historia, son las víctimas de la lucha por el coltán, seres terriblemente explotados, de entre siete y diez años, y a los que se les «paga» con 25 céntimos de euro al día. ¿Estamos ante la esclavitud del siglo XXI?
-Cada kilo de coltán que se extrae les cuesta la vida a dos niños, a dos seres inocentes. Son datos terroríficos. El coltán lo extraen niños porque se encuentra en yacimientos a muy baja profundidad, y con sus pequeños cuerpos son los que caben mejor por los recovecos.
-Muchos de estos niños mueren víctimas de horribles desprendimientos de tierra.
-¿Qué podemos hacer ante tan miserable explotación de menores?
-Yo me pregunto: ¿cómo en el siglo XXI toda nuestra tecnología depende de que haya un niño allí dando martillazos a una piedra y a un pedazo de tierra que se le viene encima? ¡Esto es de locos!
-¿Quién ha derribado el tabú?
-¿Esa crisis humana es ya carne?
-Todos recordamos a tutsis y hutus matándose a machetazos, no olvidamos las iglesias quemadas con toda la gente dentro, ni a los niños perseguidos, con los brazos y narices cercenados. 700.000 desplazados y ya casi cinco millones de muertos... ¡por el maldito coltán y porque tengamos una vida más cómoda!
-¿Qué futuro ve a la guerra del coltán?
-La experiencia no sirve para nada. ¿Quién iba a profetizar el desastre de la crisis que estamos padeciendo? Si alguien lo dice hace unos años se le habría tachado de loco, soñador, alucinado.
-¿Por qué no paramos la guerra?
-Porque las grandes empresas y Gobiernos no quieren que se pare. Si se paraliza no se hace negocio con el coltán, lo sería para el Congo. Quien controle el coltán controlará nuestra vida.
-¿Y por qué le llaman guerra étnica cuando es una despiadada lucha por el coltán?
-¿Hay algún rescoldo para la esperanza?
Después de esta lectura ni puntos ni comas...
SI, ESTE ENLACE ( en francés) Y SI ENCUENTRO UN LOGO QUE LO DENUNCIE LO COLGARÉ....



92 comentarios:
Pues sí, suele ocurrir por desgracia, los seres más débiles son los que pagan el pato. Pero a este Primer Mundo deshumanizado, que apenas hace algo más que mirarse el ombligo, no le interesa un carajo (perdón, me salió en directo) lo que cueste con tal de obtener lo que necesita.
Y las Instituciones Internacionales tragando porque son sucursales de los países poderosos.
En fin, por desgracia es lo que hay y no se puede hacer mucho. Sólo como tú, Selma, darlo a conocer y concienciarnos. Pero mientras tanto, ¿cuantos niños más está costando todos los aparatos que estamos utilizando?
Un beso y gracias por difundirlo
Salud y República
Realmente no soy capaz de entender como pueden ocurrir estas cosas, y que sigamos hablando de la "humanidad" como algo positivo, bueno, bonito...
Me da asco.. y me averguenzo, mucho, muchisimo...
Un saludo
Una prueba más de que Africa es la despensa del Primer Mundo, y de que para poder abastecerse, no les importa exterminar a nadie, incluso a niños.
Una triste realidad más de lo que ocurre en el continente de las injusticias.
Genial el post, Selma, es importante traer estas noticias a la luz, y tu lo haces de maravilla.
Un beso
Me produce profunda tristeza que ocurran estas cosas, me llega muy adentro y se me desgarra el alma, ¿y somos humanos? ¿o quizá los humanos sean mucho más los animales que nosotros? quienes a sus crías las cuídan y protegen, en cambio, con nosotros, en la humanidad, ¿qué está pasando? ¿por qué?
Niños indefensos, quiénes donde deberían estar es jugando o estudiando, y en cambio... mira, de verdad, se me ha encogido el corazon, me siento impotente y me averguenzo de todo esto.
Un beso Selma.
Hace poco me enteré del asunto y me dejó helado. Y sabés lo que es peor? Que podríamos hacer algo porque todos usamos esa tecnología...Pero me temo que no haremos nada...
Vos sí ya lo hiciste!
Un beso...
No Rafa, es a tí a quien tengo que dar las gracias. A tí por mencionarlo en tu Entrada. A tí que me ha ido conduciendo durante casí un año, pronto lo hará, el 31 de diciembre,por la Blogocosa. A ti te debo muchas, muchísimas cosas... El Maestro de esta alumna que a veces va a tientas y a ciegas...
Y si, les importa un carajo, a todos y cada uno.
No he podido evitar pensar que algunos de los artilugios que uso a díario contienen este mineral... Pero es lo que tiene la falta de información.. no les interesa que lo sepamos... lo que si les importa es que sigamos consumiendo... y ellos hacerse cada vez más y más ricos...a cuesta de la sangre de los inocentes y de nuestra ignorancia...
Un beso muy cariñoso, Rafa y GRACIAS A TÍ, esta Entrada te la debo!
Si Yass, formo parte de los que siguen sin entender como el bienestar de los unos lo sea a cuesta de la vida de los otros...
Y tambien siento vergüenza, pero también la siento por no intentar informarme más a la hora de comprar tal o tal artilugio, los hay que han eliminado este componente en su fabricación..
Y lo tendré en cuenta.
Un abrazo Yass.
siempre explotamos al más débil..es la ley de los imperios...besos.
Lo ha sido David, lo es y me temo que lo seguirá siendo... y no solamente despensa sino que se propician guerras entre sus pueblos para facilitar la ingerencia y el saqueo continuado de sus materias primeras...
Así es este mundo Occidental nuestro y las potencias que lo dirigen...
Gracias por tus palabras y tu adhesión.
Un beso, David
Más que tristeza, rabia, María...
Es indudable que los hay más humanos que otros, pero lo triste es que los que rigen los destinos del mundo de humano tienen muy poco, o nada...Y detrás, maniobrando en la sombra, de todos ellos, los Lobbies... estos malditos lobbies capitalistas...
Los más indefensos, los Niños, siempre los niños.
Gracias por tu sensibilidad, un beso
Marcelo, me enteré, lo reconozco, a partir de la Entrada de Rafa de "Kabila", mi maestro y que pongo como Enlace,hasta entoncés era ignorante absoluta sobre el uso que se hacía de este mineral...
Si que hago boycott a determinadas marcas que sabemos que explotan a niños... pero eso que forma parte de nuestro cotidiano.... :-( lo ignoraba...
No he hecho nada Marcelo, enterarme y exponerlo..
Un beso...
Si Fernando, al más débil y al que por su constitución física se puede meter a poca profundidad en estas minas, pero corriendo grandes peligros por la inestabilidad del terreno quedando sepultados como lo explica Vazquez Figueroa...
Un beso Fer...
Los recovecos de la muerte... la esclavitud del siglo XXI... qué vergüenza... y nosotros a oscuras... ignorantes a veces... a veces... nosotros mismos giramos el rostro, encogemos el corazón y tiramos pá lante...
utilizo todos esos aparatos electrónicos... eso que nos hace estar a la última y ser muy chic's...
aunque ahora sé de donde proviene su materia prima... y sé que está teñida de rojo...
Aquí estoy mi princesa... a tu lado
abriendo los ojos cada vez... aprendiendo cada día... compartiendo...
T'estimo nineta :*
Pues debo reconocer, horrorizado, que los asesinos saben ocultar bien lo que les interesa. Yo ni me había enterado hasta leer este post. Pero claro, a estas alturas ya nada me extraña. Sé perfectamente de qué va el negocio al que juegan nuestros gobiernos y lo he denunciado unas cuantas veces: Por un lado proclaman paz y por otro producen armas y crean sublevaciones en Estados débiles o conejillas de Indias. Ahora mismo no sé con exactitud cuántos son los Estados que están realmente implicados en esta política y cuales no. Pero me atrevo a afirmar que del G-8 todos; es como una sociedad de masones. En cuanto a los que no estamos dentro, como España, pese a proclamar nuestro poder y alegar que somos la octava potencia económica y etc etc creo somos susceptibles de convertirnos cuando les interese en comidilla de sus tejemanejes. De hecho ya lo fuimos con Franco durante 40 años, porque si ese señor se mantuvo ahí fue debido a naciones como los EEUU que lo consintieron. ¿Qué decís a esto? ¿Estamos dispuestos a luchar por la paz o a seguir siendo fetiches de un mundo dirigido por las multinacionales y en guerra? Yo ya he tomado mi determinación. Voy a ir en contra de las grandes empresas, se convierten en monstruos hostiles que destryuen la pequeña empresa y a los comerciantes más débiles y cuando la necesidad lo requiere no les importa dejar sin trabajo a miles de empleados... Saludos Selma.
Selma,
Muchísimas gracias por este post.
Reconozco que no sabía nada de este tema. Suelo leer el periódico o al menos ojearlo, pero se me ha pasado de largo.
Si crees que desde tu jaima podemos hacer un manifiesto hacia los organismos internacionales,cuenta con Inuit.
Abrazos agradecidos y solidarios
Hola Nineta,
Pues si, nos mantienen en la más pura ignorancia... Si supieramos realmente lo que costó en explotación, en muerte muchas de las cosas que consumimos, que utilizamos... y lo peor, es que nos sentimos culpables y nos entra rabia... a nosotros... Ellos desde sus despachos, estos anónimos escondidos en Lobbies siguen extrayendo oro a cuesta de sangre inocente... y está en circulación, en nuestros ordenadores, nuestros portables... Intentaré buscar la lista de las marcas que ya no utilizan coltán, para nuestras futuras compras, las que ya tenemos es tarde...
Ho sé Nineta, et sento molt a prop meu, molt a prop i em fa feliç... ho saps, i que t'estimo també...
Petonets, molts...
Hola Josf,
Como decía anteriormente si no fuera por el Post de Rafa de "Kabila" seguiría considerando los que utilizo como unos aparatos más...lo que acabo de indagar ahora mismo en una web francesa es que dos marcas lo han retirado como componente, Nokia y Motorola, dos, es poco pero es algo... en cambio una marca muy conocida como S..Y es la mayor consumidora...
Ya sé que lo denunciaste... estas bombas rácimo entre otras ..
Y lo terrible de todo eso es que no es suficiente con explotarlos sino que alentan guerras los unos contra los otros...
Cuando hablas de sociedad, me viene a la memoria un nombre: Bildeberg, una sociedad muy pero que muy siniestra en sus fines y como conseguirlos...
Sigo buscando, indagando muy modestamente, pero si estiras del hilo te ac...na lo que encuentras, mucho...
un beso Josef
Hola Preciosa Inuit!
Veo que no era la única...en ignorarlo, repito , de no ser por Rafa y consultar Rebelión.org que os aconsejo, de la prensa díaria poca cosa sacaríamos, se les irían todos sus patrocinadores y lo que les pagan por promover sus productos...
Ahora mismo estaba buscando, como le decía a Josef, en las Webs Congolesas en lengua francesa algún logo... Encontré las marcas que menciono, buscaré más...
Muchos inuits en forma de besitos, Preciosa!
Añado un eñlace en la Entrada... en lengua francesa,lo siento, pero es muy muy interesante...
Nuestra cultura se ha construido sobre la destrucción de la naturaleza y la esclavitud y muerte de muchos. ¿Seremos alguna vez capaces de cambiar esta orientación?
Magnífica y oportuna entrada, querida Selma.
Deshacer el camino andado será díficil tienes razón, Pedro, es tanta la ruina causada...
Pero orientar aúnque sean estas compras de las fiestas que se avecinan y de las cuales somos tan "forofos" tú y yo ;-) si que lo podemos tener en cuenta...
Gracias por tus cariñosas palabras, Pedro, un beso.
Vi una entrevista, hace un par de semanas, a Vazquez Figueroa en el programa de Iker Jimenez ( lo veo, lo confieso...) y me quedé de piedra picada...lo más acojonante del asunto es que debería salir en los informativos y en la prensa cada día a cada momento...pero hay como una conspiración internacional de silencio...
Muchas gracias por esta entrada, no hemos avanzado mucho desde que el Congo era una finca personal de Leopoldo de Bélgica.
un abrazo muy grande , Selma
Bon dia Dani,
Yo también lo veo de cuando en cuando. No todo es sencacionalismo, a veces hay cosas muy interesantes, esta entrevista entre otras...
No puede salir en prensa ni en tele en horarios normales , muchos de los patrocinadores de telefonia y ordenadores les retirarían sus anuncios publicitarios, fuentes de ingresos muy considerables...
Leopoldo ya se hizo de oro con las riquezas del Congo... y Belgica sigue siendo uno de los paises que directa o indirectamente se está lucrando...
Una abraçada carinyosa Dani.
Selmita (a ver si hoy sale mi comentario) ya había leido sobre el coltán lo que no sabía, aunque lo intuía, era la utilización de niños para extraerlo. Pero ¿qué podemos hacer nosotros? Vale, denunciarlo en nuestros posts como tu lo has hecho pero presiento que, como somos ciudadanitos de a pie, no nos harán ni puñetero caso como en muchos otros temas que se denuncian en los blogs. Muchos besotes mi querida, M.
Cada día entiendo más los movimientos antiglobalización. más bien anti-sistema. porque es el sistema el que lo pudre todo. y el sistema son personas, de carne y hueso.
un abrazo y gracias por la información a vos y a kabila.
Joder, yo también me he quedado helado al leerlo. Un gran descubrimiento tu blog. Un saludo
La primera vez que oí hablar del Coltán fue en un libro de Albert Sánchez Piñol (recomiendo su novela anterior, La piel fría) titulada Pandora en el Congo.
Allí no había denuncia sino pretexto narrativo. Pero me gustó la palabra y busqué algo por Internet.
Espeluznante, y lo peor de todo es que quizá dentro de unos días o unas semanas ya no nos acordaremos de esto.
Un abrazo
Rafa
¿Qué se puede hacer? Es terrible todo lo que se oye. En serio, ¿hay algo que podamos hacer?.
Hola merche, mi Sirena!¡Si que ha salido tu comment!
Ves eso tienes de más, confieso mi ignorancia antes de leerlo en "Kabila" no tenía ni idea de saber lo que era, quienes trabajaban en estas minas .... Pero fue leer, leer y toparme con esta entrevista y decidir ponerla en la Entrada...
Si poca cosa podemos hacer, lo sé, pero saberlo ya es un paso hacia donde encaminarnos a la hora de comprar...
Besitos muy cariñoso Merche!
Hola Txan!
Este sistema está podrido y teñido de sangre, si Señor! Y cada día nos indignamos más cuando rascamos un poco y nos informamos en la prensa que no sea la de los kioscos...
Voy aprendiendo más de allí y de Rafa de "Kabila",
Un beso Txan!
Hola Rafa!
Y lo bueno de todo eso es que leí ambos libros! Soy imperdonable!
Me cautivó y me atrapó esta novela y no pensé en hacer lo que hicíste tu... Bien por tí Rafa!
Espero que no lo olvidemos... espero... y que a la hora de cambiar teléfono u ordenador tengamos en cuenta las marcas que han excluido el coltán de sus componentes...
Luego pasaré para ver como te fué en San Sebastian...
Un beso Rafa!
Hola Anab, guapa!
No lo sé... decirlo, denunciarlo...
Impotencia y rabia es la que sentimos... Pero ignorancia ya no!
Un beso, preciosa!
Y de nuevo Africa la expoliada y sus pobres habitantes los explotados y entre ellos los más indefensos: los niños. Ese potencial humano futuro de un país, maltratado y explotado hasta su muerte.
Antes por otros minerales, ahora por el coltán."Quién domine el coltán dominará el mundo"...Madre mía, que horror!!
Y todo para que el primer mundo tenga al alcance de su mano y bolsillo la última tecnología en móviles y presuma de ello, el televisor más grande y moderno, el PC con las últimas novedades incorporadas...eso me recuerda que yo estoy pensando ya en la compra de uno - el que tengo me falla miserablemente - y nuestras necesidades han llegado a tal extremo que solo de pensar que no disponemos de un aparato que nos conecte con el resto del mundo,nos asusta y descoloca totalmente.
Esta Entrada nos sitúa frente a la desmedida ambición y deshumanización que lleva a los países desarrollados a explotar sin medida a un continente y por ende a sus desgraciados habitantes para seguir en el frenético avance en la tecnología punta que nos hace sumisos y dependientes esclavos, que nos genera necesidades que hasta hace unos pocos años jamás hubiésemos soñado tener.
Hoy, si no tenemos un coche, un televisor de plasma a ser posible, un móvil, un microondas, un PC y todo un sinfín de aparatos inutiles y comecocos para nuestros hijos, igualmente idiotizados por estos cachibaches, no somos nadie y caemos en la más profunda de las depresiones. No somos nadie. Y lo peor, es que desconocemos totalmente la procedencia de los componentes que se utilizan para tenernos felices.
Milles bisous, chère Cousine.
hola marinera preciosa
te quiero
E.
Lo más estremecedor de este post y la entrevista que has puesto es el darnos cuenta de que no sólo no impedimos estos horrores, sino que todos los gobiernos del mundo los TOLERAN y los ACALLAN. Ante cosas como ésta me pregunto de qué material estamos hechos los seres humanos, cuando somos capaces de construir nuestro bienestar sobre los sufrimientos de otros. Y ahora mismo, tecleando en mi ordenador, me pregunto qué podríamos hacer entre todos para frenar tanta barbarie. Un abrazo solidario y apenado.
Si mi Niña, mi Bilbaína!
"así de claro y rotundo! leí un informe de este mal nacido de Kissinger buscando Enlaces y dan ganas de vomitar...
Antes se limitaban a expoliar , ahora fomentan una guerra fratricida es más cómodo...
Sé de tus problemas con el ordenata, pero todo me llega bien... ;-)A la hora de comprar otro , es posible que exista uno sin este componente manchado de sangre...
Es que estas necesidades que nos han creado , por desgracia se nos han hecho imprescindibles..
Y con esto juegan y no buscan otros materiales que puedan substituir al Coltán, ni les interesa... Es un negocio inmenso el que tienen montado los que lo saquean... Y no les interesa buscar alternativas...
J'ai eu une Après-midi agitée, je ne sais pas si tu t'es rendue compte j'ai été obligée de modérer les commentaires...
Mille baisers ma belle Cousine, je t'aime!
IsaBELLA mi Romana,
Esta Entrevista es genial, esclarece en media pagina todo lo que teníamos ignorado, bueno yo al menos, Vazquez Figueroa de manera planera y didáctica nos pone las cosas muy claritas... lástima que este tipo de entrevistas las tengamos que buscar en Prensa online o en programas muy tarde por la noche... En noticias o en Prime time no lo veremos nunca... De pasada...
Nos pasa lo mismo a todos nos sentimos, engañados , utilizados. pero sobre todo sentimos una impotencia y una rabia descomunal!...
Un beso cariñoso IsaBELLA, Romana...
Terrorífico, no tengo más que añadir.
Besos Selma, muchos.
Si Andaya, y lo que seguimos ignorando, lo que queda por saber, por descubrir... miedo y pavor da...
Un abrazo.
Para tí tambien María.
Salutacions Selma. Divendres passat et vaig enviar un comentari a la teva entrada sobre la violència de gènere; em va sortir el missatge dient que restava pendent de la conformitat de la moderadora i veig que no ha aparegut. Com que suposo que no era tan dolent com per que
tu l’enviessis a la paperera, penso que s’ha evaporat pel ciberespai com d’altres pel que veig...Que hi farem!
Conec una mica el tema del coltàn, no en va la meva feina, como ja saps,son les telecomunicacions i la informàtica. No se si algú en voldrà penjar pel que dic...pero al meu entendre el problema no és el mineral –en realitat dos minerals associats: columbita (òxid de niobi) i Tantalita (òxid de tàntal) barrejats amb ferro i manganès...el niobi i el tàntal son metalls valuosos que es fan servir en la fabricació d’equips electrònics, especialment el tàntal, el niobi es fa servir en la fabricació de peces metàl•liques de gran duresa i fins i tot de pircings... ni els telèfons mòbils; sinó les desastroses condiciones que travessa el continent africà de les quals, la situació de les explotacions de coltàn al Congo, a major glòria i benefici de la trentena de companyies –belgues, alemanyes i holandeses majoritàriament, que obtenen beneficis tan astronòmics com criminals...i que no son alienes a les guerres que ensangonen aquelles malaurades terres- no és sinó una manifestació més d’una situació intolerable...
El Congo ex belga no és, però, el principal productor d’aquest mineral; els principals productors són, per aquest ordre, Austràlia –que produeix el 50 % del total mundial, seguida de Brasil i Tailàndia que entre tots dos venen a produir el 30/35 %...el Congo així –almenys oficialment- produiria només
el 15/20 % restant....oficialment, ja que hi ha raons per suposar que davant l’escàndol per les condicions primitives i inhumanes de les explotacions
congoleses –son ja diversos els fabricants de components electrònics que
s’han compromès a no comprar coltàn congolès- que bona part de les exportacions de mineral d’aquest país es col•loquen ja al mercat internacional com a procedents del Brasil o de Tailàndia.
En mig del marc d’esclavitud y explotació inhumana en que treballen aquests
desventurats miners, sovint criatures, un perill afegit del que no es parla:
sovint el mineral apareix barrejat amb d’altres de radioactius...no cal dir-ne més...
Ni podem ni devem renunciar als beneficis de les modernes tecnologies, el tema es prou greu com per no permetre'ns demagògies barates: la immensa majoria del coltàn que es fa servir en la industria electrònica procedeix d’explotacions tecnològicament modernes d’Austràlia, Brasil i Tailandia...el que cal combatre i denunciar son las injusticies d'un capitalisme criminal...la situació de la mineria del coltàn al Congo no es massa diferent a la producció d’altres matèries primeres a aquell pobre país, la riquesa mineral del qual s’ha convertit –des de la seva independència en 1960- en la pitjor maledicció que podien somniar per la cobdícia del capitalisme més canalla... es això el que cal denunciar...
Potser m’he allargat massa...un peto Selma.
Hola Estimat Isa.
No saps els problemes que m’estàn ocasionant aquesta moderació de comentaris i perjudicis, molts. Espero poder-ho treure molt aviat, Inch’allah! De fet ho faré avui mateix...
Trobava a faltar els teus comentaris però per sort els he recuperat..
I quins comentaris! No saps el que aporten com a informació, extensa i entesa com no podía ser d’una altra manera venint de tú... I que segueixin aixi!
Em declaro profundament profana en la matèria, i he pres bona nota de totes les dades que ens proporciones...
Sabía d’altres jaciments.. Però els del Congo son més facilment expoliables per trobar-se en aquest continent tan desvalgut i a on s’hi ha comès i es segueixen fent tantes barbaritats , en nom del progrès d’aquest nostre trist món en mans del capitalisme més despiadat..
Pensar en el potencial humà i de matèries primes que té aquest continent i que l’estan sembrant de mort i de sang innocent....
Et fa sentir calfreds i impotència... l’únic que ens queda es denunciar i sobre tot estar informats, malgrat aquesta deinformació sistemàtica a que ens tenen acostumats...
Aquest informació que tú ens ofereixes és valuosa, molt valuosa...
Moltes , moltíssimes Gràcies Isa....
I petonets, molts també... Torna aviat!!!
Conocía lo del Coltan, hace años hicimos una campaña en la Facultad para concienciar a los alumnos sobre el excesivo uso de la tecnología, y de lo que es beneficioso para unos y resulta un adelanto, para otros significa la muerte.
Vivimos en una sociedad llena de adelantos y vivir sin ellos es muy difícil, pero se puede intentar. Conozco gente que lo hace, que vive sin tanta tecnología y a lo mejor no saben nada del Coltán y sus consecuencias.
Tal como van las cosas en esta sociedad parece una utopía lo que proponemos desde esta entrada. Pero nosotras seguimos en la lucha, ¿a que sí, preciosa?
Molts petonets, nineta!!
Hola Elena, Niña linda...
Un tanto más a tu favor, además de conocerlo, ya luchaste contra su uso...¡Eres una campeona!Y yo definitavemente he llegado tarde, en conocerlo y denunciarlo... Pero más vale tarde que nunca! ;-)
Nos han creado estas necesidades, y sin ellas ahora mismo no estaríamos en estrecho contacto, es la parte positiva, muy positiva que nos brindan, lo que sería de desear que no sea a costa de tantas guerras, sangre y esclavitud.. y que busquen alternativas... las hay, seguro...
pero no les reportaría tantos beneficios a quienes los explotan..
Y seguiremos luchando...¡¡¡ ya lo creo , en eso no nos gana nadie!!!
Elena, mi Niña linda, dulces y cariñosos besos para tí... y para los hombres de tu casa!
Gran post amiga
gran post
reflejo de la humanidad, el pobre se queda pobre el rico tiene poder y abusa, hasta cuando no lo sé, pero mi alma te juro que sufre.
un beso mi querida amiga ya hablaremos espero.
Hola Selma, leí hace poco eso del Coltan y quedé horrorizada,la gente se está volviendo loca y no se donde vamos a llegar a parar.Es muy triste.
Hola Raquel, mi Niña!
Y qué humanidad más despiadada la nuestra y los de a pie que somos nosotros nos sentimos enrabiados e impotentes de ver que lo único que nos queda es denunciar, informar y boycotear...
Sé de tu gran sensibilidad ante el sufrimiento ajeno mi Niña, lo sé y de tu valentía tambien...
Un beso muy cariñoso mi niña... Ya te contesté... ;-) mira bien....
Hola Geni, guapa...
Lo del coltán y de tantísimas cosas que ignoramos aún...Pero que saldran a la luz... pero lamentablemente... tarde para quienes lo sufren en propia piel...
Molts petonets Geni! molts!
Cada vez que en centro-África ocurre una lucha o masacre, me acuerdo del "maldito" coltán, que junto al oro y al petroleo nos hacen tanta falta a los habitantes del "primer mundo" y que les cuesta sangre a las personas que deberían ser sus legítimos propietarios.
Ya sabía del coltán...pero no está de más que se haga saber.
Muy interesante tu entrada, Selma.
Un beso
Hola María Guapa,
Estas guerras que nos quieren vender como luchas internas entre etnias las deciden, las fomentan y las alimentan desde despachos muy lejos de allí pero donde llega el dinero manchado de sangre... Tantas y tantas riquezas que tenía este continente que les hubiera permitido tener una vida adecuada pero que la esclavitud, las colonizaciones sucesivas y esta neocolonización más salvaje y encubierta está acabando de arruinar en recursos y lo que es peor en vidas humanas...
Gracias por tus palabras María, un beso cariñoso, sureña guapa!
Nina... et deixo un regal de bonanit...
mira la lluna... t'ha d'explicar una història
:*
Ma Nina!
Aquesta Lluna m'ha explicat la història més bonica llegida maí... estic molt emocionada d'haver per fí pogut escoltar-la... i ho he fet amb tu al meu costat... molt a prop.. de la mà...
Estels de petons per a tú Nineta!molts i molts!
Hola Selma,
Soy un humanitario que escribe desde Goma, República Democrática de Congo. En las últimas semanas he estado buscando blogs sobre la situación aquí, intentando animar a la gente a que hable y difunda lo que está ocurriendo. Me alegro de que tu entrada sobre la guerra en Kivu Norte haya recibido tantas visitas. ES IMPORTANTISIMO HABLAR DE ELLO. Tal vez no podamos para esta guerra, pero el primer paso, nuestro granito de arena, ES HABLAR. Que cuanta más gente posible sepa lo que está ocurriendo aquí es VITAL para que este conflicto acabe de una vez por todas. Por eso, muchas gracias desde aquí.
Disculpa que no te dé mi nombre, pero por motivos de seguridad (escribir sobre esto desde aquí no es como hacerlo desde España) es mejor así.
POR FAVOR SEGUID HABLANDO! Y animo desde aquí a cada lector. CADA ENTRADA CUENTA.
Gracias de nuevo.
http://stopthewarinnorthkivu.wordpress.com
Para este último comentarista: Si podemos hacer algo aparte de hablar y difundir las noticias que nos lleguen, lo dices que se intentará.
Leeré lo de la página que nos dices.
Un saludo y muchos ánimos.
Anónimo!
No te puedes ni imaginar lo que ha conseguido emocionarme tenerte en la Jaima, ni gripe, ni fiebre, me has sanado de golpe...
Por fín veo que este granito de arena surte efecto...
Puedes estar convencido que todos, todos estos Amigos están más que solidarios con vuestra causa, doy fé de todos ellos y tal y como dice Maria que te sigue,QUE TE LEAMOS UNA Y OTRA VEZ, y voy a poner este Enlace que me mandas bien a la vista en un lateral.
Tienes mi correo en perfiles y si tienes más información y puedo difundirlo desde aquí cuenta conmigo y con todos, LO HAREMOS...
ME COMPROMETO A ELLO.
Un abrazo muy cariñoso y solidario AMIGA O AMIGO
Mira de poner en tu encabezado de mail algo que me permita reconocerte antes de abrir el correo...
Guapa mi María Sureña!!! Guapísima!
No sabes lo que estoy experimentando como emociones, PODEMOS SER ÚTILES, es la primera vez que me doy cuenta que un Blog es algo más...Y lo son... El tuyo el de todos... Lo SON!
Voy a poner este Enlace, leerlo...
Besos muchos, muchísimos ...
Dime como hacer esta cadena, estoy contigo.
Yo lo he enlazado y le he dejado un comentario de ánimo. Tú me dirás qué hacer...
Besos
María!
Por de pronto poner justo debajo de la actualización de vuestros Bloggs, la Foto que encontré en el enlace si pinchas sobre la foto sale este Blog que también he colocado en Bloggs Amigos, y ahora dejaré mi comentario allí... Hoy estoy algo pachucha pero todo esto es la mejor medicina...
Un beso, muchos besos !!!
llegará nuestro grito para que mi alma este mas tranquila
Si Raquel,Niña linda...
Creo que los Blogs tienen su razón de ser... Gritemos, denunciemos...
Algo llegará... algo...
Un dulce Beso,Raquel, Con Gripe pero sin contagio...
Querida Selma! con tanta alegría vengo a comentarte mi presentación como odalisca!
Pero no puedo ser necia y dejar de ver que no todos los niños pueden tener la alegría de compartir con sus padres momentos de alegría...
Porque son esclavos, son carne de cañón de muchos miserables...
Pero siempre hay una voz que se alza en contra, que nos quita las vendas de los ojos, como tu.
Quisiera que mi alegría y la de mi niña se convirtiera en balsamo para esos niños inocentes.
Besos amiga
Cosechas lo que siembras, Selma. Enhorabuena!
Un beso
Hola Selma, y hola a todos
Muchas gracias por TANTA ENERGIA POSITIVA.
Un fuerte abrazo
http://stopthewarinnorthkivu.wordpress.com
Mi Querida Miriam, mi Odalisca!
De necia, no lo digas ni en broma, es desde la generosidad, la alegria y el optimismo que se puede ayudar con nuestra voz y ser un apoyo y un bálsamo para todos ellos y energia, mucha energia para seguir denunciando estas y otras barbaridades que se estan cometiendo en el mundo...
Y vuestras alegria y energias de Maqui y tu son necesarias, mucho.
Mi sincera enhorabuena a ambas y dulces besos...
Marcelo!
El mérito es de todos, me puedes creer, nuestro anónimo lo tiene claro y asi lo agradece, lo leíste... comenta otra vez justo trás tuyo.
Un beso,Marcelo.
Hola Anónimo, Amig@!
Las gracias te las damos a ti, por la labor que estás realizando, encomiable donde las haya, por darnos información de primera mano sobre los horrores que allí se estan viviendo, por estar tambien entre nosotros en los Blogs.
Esta Energia la tenéis, la tendréis, contar con ella y con todos nosotros, VUESTRA LUCHA ES NUESTRA LUCHA, LA HAGAMOS DESDE DONDE LA HAGAMOS.
Un abrazo muy cariñoso y solidario AMIG@!
qué fuerte, selma, desconocía hasta lo que era el coltán ...
lo cierto es que vivimos en un mundo que está loco ... locura en la que todos, directa o indirectamente, consciente o inconscientemente, participamos...
y bueno, ojalá podamos cambiarlo, aunque sea poquito a poco...cualquier granito de arena ya sirve...como decía Teresa de Calculta: "A veces sentimos que lo que hacemos es tan solo una gota en el mar, pero el mar sería menos si le faltara una gota".
un besucón,
lore
Una vez más, África sufriendo, siendo explotada, esclavizados sus niños... ¿No debería Europa, que tanta tajada sacó de las colonias africanas, hacer algo más que declarar su buenas intenciones al respecto? Estoy segura de que podría evitar muchos males.
Y mi admiración por Vázquez Figueroa, un buen escritor que debió decidir algún día quedarse al margen de los circuitos comerciales. Escribe muy bien y además está comprometido con los problemas del medio ambiente, de Africa, de los actuales esclavos africanos.
Un saludo, Selma
Buenas tardes Lore,
Y yo... Pero ahora tenemos claro lo que es y las muertes que origina su saqueo... Y me enrabia la espiral donde el consumismo nos ha metido para enriquecerse unos a cuesta de otros y con dinero manchado de sangre inocente...
Cambiarlo no sé, pero denunciar y con granitos de arena y gotas formemos desiertos y océanos de solidaridad y de información... la que nos esconden...
Un beso cariñoso Lore.
Buenas tardes Cecilia,
En eso quedan, buenas intenciones y palabras, palabras... que se llevan el viento. Aqui lo que se necesitan son hechos... No seguir siendo complíces, que lo son... Devolviendo una mínima parte de lo expoliado durante siglos, no fomentando y alentando guerras bajo los mandatos de ya sabemos quienes...
Vázquez Figueroa conoce y expone de primera mano todos y cada uno de los problemas que afectan a este Continente y desde su Web, además permite de manera altruista la descarga de algunos de sus libros... Lo admiro profundamente..
Un beso cariñoso Cecilia.
:(
No tenía idea de lo que era el coltán, pero si sabía en que situación se encuentra la infancia africana,
Tristeza y mucha vergüenza que, la capacidad mental de la humanidad esté coja en algunos sectores...grandes descubrimientos, proyectos cosotosísismos para viajar al espacio y, lo que de inmediato tenemos en la tierra, al parecer, vale un pepino para mucha gente. Una pena que en México no podamos averiguar que productos utilizan este material...ya sabes, en esta república bananera ni siquiera se nos informa sobre lo que nos llevamos a la boca. Pero trataré de ser más cuidadosa.
Un beso y muchísimas gracias por darnos esta información
Si Belmar, :´( asi me quedé yo cuando me enteré...
Buenas noches aqui mi Preciosa Incombustible...
Si lo del coltán es un añadido a todas las calamidades que ya les afectan ...
Este maldito dinero que pudre y corrompe... Y como decimos está manchado de sangre...
Todos estos avances que mencionas y como muy bien dices de poco sirven para mitigar en este planeta tanta miseria y vencer las enfermedades que en aquellos paises y con nuestros medicamentos se podrían solventar... allí no les llegan estos avances.
Allí se les montan guerras se les expolian y se esclavizan...
En México y aquí tampoco sabemos mucho de los componentes de nuestros "Juguetes", no te creas.. Y de lo que comemos, cuanto hay de transgénico?...Les interesa mantenernos en la ignorancia ...
Muchos apapachos, mi Niña, gracias a tí, muchas...
me da pena todo esto de verdad
a veces la ficcion supera la realidad y este es uno de los casos
te sigo sintiedo cerca muy cerca de mi
un abrazo
Si Raquel, mi Niña... y leíste este comentario desde el Congo?
Realmente impresionante...
Y lo estoy Raquel, muy cerca, lo sabes....
Un abrazo y un beso muy muy cariñoso...
temblé cuando te vi asustada
lloré cuando te emocionaste
reí cuando llegó tu carcajada
busqué cuando perdiste tu inocencia
soñé cuando dormías en mis brazos
corrí cuando tu urgencia lo pedía
y ahora que soy sombra de tu árbol
persigo tu destino como un ángel
Buenos dias, Uno más en el mundo!
Pero no cualquiera...
Tu Poema, asi como los que acabo de leer en tu Blog demuestran que enlazas las palabras maravillosamente bien, no sé si eres Amigo o Amiga... Pero muy muy bienvenid@ en esta jaima, no sabes cuanto!
Un abrazo...
Uno más, eres AMIGO, lo acabo de ver en perfíl... No sabes cuanto me emociona este Poema que traes como regalo... Nuevamente GRACIAS y otro abrazo... Te visitaré...
Que dire encore !!! quel fléau nous guette... Ne t'en fait pas selma , je ne suis pas là , nous avons eu quelques coup durs avec Joseba en ce mois de novembre, oh triste novembre... mais nous avons pris le temps de parler et notre conversation nous a mené jusqu'à toi !!! centre de notre blogosphère!!! bises selma
Sophiste, je suis heureuse de te revoir!
De mon côté ce n'est pas brillant non plus...
Il ya plusieurs jours que je suis sans nouvelles de Joseba, son dernier mail remonte à mi-novembre.. prends note de mon mail juste en dessous de mon profil dans le Post nomadaperdida@yahoo.com et dis moi quelque chose. Je t'en serais reconnaissante...
La Jaima est un petit oasis, modeste mais heureux de vous recevoir.
Bises Sophiste!
J ai bien pris note Selma
prends soin de toi mais sache que tu ne m'empecheras pas d'espérer
bisous
Moi aussi Sophiste et j'en suis heureuse même dans ces circonstances..
Voyons ce que que l'année écoulée m'offre comme bilan et ce que 2009 nous prépare et espérons...
Bisous Sophiste...
Es una guerra por los recursos naturales, como todas las guerras,es una carniceria silenciosa,prque incluso hay guerras mas mediaticas y otras menos, cada uno desde sus posibilidades que haga lo que pueda, manifestarse,insumision fiscal,no votar,mil cosas se pueden hacer,hsta que seamos muchos los que nos movamos
besos
Antes por dominio territorial y ahora por recursos y no tienen límites como sea y al precio que sea, pero este precio no lo pagan ellos, ellos se llenan las arcas con dinero manchado de sangre... El precio ya sabemos quienes lo pagan... y como...los inocentes, los desfavorecidos, los sin voz...
Intentemos alzarla por ellos... SI!
Besos Duende.
Selma, te dejo mis saludos deseándote unos bellos días.
Muchos besos.
Muchas gracias Maria!
Aún quedan dos de fiesta..;-) Lo mismo te deseo.
Un beso!
Bona nit preciosa...
Un colom ha volat fins a la meva finestra...m'ha deixat un missatge preciós...
Li he fet un petó i li he xiuxiuejat a cau d'orella un gràcies...
la mar...et cantarà una cançó d'amor i amistat...
Princesa blanca... una abraçada gegant i...
simplement un
t'estimo
:*
¡Alma, què guapa estàs vestida de Japonesa!
Me'n alegro molt que el colom hagí arribat al seu destí.. avui un estol de coloms ha volat per tot el món, el teu està aquí de tornada, al meu costat, i m'està repetint les teves paraules...
la mar també canta aquesta cançó...
Una altra abraçada per tú i et dic el mateix: anata wa no imi de aru, kisu surû Alma-san...
Puf. Una no deja de sorprenderse y de sentir repulsa hacia estas cosas. Pero en qué mundo vivimos. Toda esta avaricia y falta de escrúpulos no nos puede llevar a buen sitio. Ciudadanos de primera, segunda y tercera. Hombres y mujeres, niños y niñas tan desiguales.
Gracias por acercarnos esta información. Hay que conocer estas cosas.
Un saludo
Hola Laura,
No lo sé y cada vez asusta más todo lo que ignoramos... y me temo que hay muchas cosas que nos esconden, para que sigamos consumiendo con un desconocimiento total de como y con que se elaboran muchas cosas que forman parte de nuestro cotidiano...
Un abrazo, Laura
Publicar un comentario en la entrada